ทำไปก่อนเถอะเดี๋ยวค่อยแก้ ถ้าเด็กไม่ยอมแก้ไขล่ะ ใครรับผิดชอบ

🔥 “ทำไปก่อนเถอะ ผิดถูกช่างมัน เดี๋ยวค่อยแก้!”

หยุดคิดสักนิดค่ะ! เรากำลังส่งเสริมพัฒนาการเด็ก หรือกำลังสร้างปัญหาใหม่ให้เด็กกันแน่?

บ้านครูภู่ขอพูดตรง ๆ นะคะ

มีคำพูดหนึ่งที่ได้ยินบ่อยมากในการส่งเสริมพัฒนาการเด็ก

❌ “ให้เด็กลองทำไปก่อนเถอะ” ❌ “แค่เด็กยอมทำก็ดีแล้ว” ❌ “ผิดบ้างก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยแก้” ❌ “อย่าไปจริงจังมากเลย เด็กยังเล็ก” ❌ “ทำได้แค่นี้ก็เก่งแล้ว จะเอาอะไรอีก”

คำถามคือ...แล้วเราจะรอแก้กันไปถึงเมื่อไหร่คะ?

วันนี้ปล่อยให้ทำผิด พรุ่งนี้ค่อยแก้

พรุ่งนี้แก้ไม่ได้ ก็รออาทิตย์หน้า

อาทิตย์หน้าเด็กไม่ยอมเปลี่ยน ก็รอเดือนหน้า

สุดท้ายผ่านไปเป็นปี!

เด็กยังติดอยู่กับพฤติกรรมเดิม ๆ

ส่วนผู้ใหญ่ก็ยังพูดประโยคเดิมว่า...

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยแก้!”

แล้วเวลาพัฒนาการของเด็กที่เสียไป ใครจะรับผิดชอบ?

รวม 5 ข้อ มาอ่านกันค่ะ ( อ่านให้จบนะคะ ยาวนิดเดียว)

🔴 1. อย่าสับสนระหว่าง “ให้เด็กลองผิดลองถูก” กับ “ปล่อยให้เด็กเรียนรู้ผิดทาง”

บ้านครูภู่ไม่ได้บอกว่าเด็กห้ามทำผิด!

👉🏻เด็กทุกคนมีสิทธิ์ลองผิดลองถูก

👉🏻มีสิทธิ์ทำไม่ได้

👉🏻มีสิทธิ์เรียนรู้ช้า

👉🏻และมีสิทธิ์พยายามหลายครั้ง

แต่สิ่งที่ผู้ใหญ่ต้องแยกให้ออกคือ

เด็กกำลังเรียนรู้จากความผิดพลาด หรือผู้ใหญ่กำลังปล่อยให้เด็กทำสิ่งเดิมผิดซ้ำ ๆ โดยไม่มีการปรับวิธีสอน

สองอย่างนี้ไม่เหมือนกันค่ะ!

🚶🏻ถ้าเด็กทำไม่ได้ เราต้องหาสาเหตุ

🚶🏻ถ้าเด็กยังไม่เข้าใจ เราต้องปรับวิธี

🚶🏻ถ้าเด็กทำผิดซ้ำ เราต้องดูว่าเขาติดขัดตรงไหน

ไม่ใช่ปล่อยให้ทำไปเรื่อย ๆ แล้วปลอบใจตัวเองว่า

“อย่างน้อยเด็กก็ได้ทำกิจกรรมแล้ว”

การได้ทำกิจกรรม ไม่ได้แปลว่าเด็กเกิดการเรียนรู้ตามเป้าหมายเสมอไป!

🔴 2. เด็กบางคนไม่ได้แก้สิ่งที่เรียนรู้ไปแล้วได้ง่ายอย่างที่ผู้ใหญ่คิด!

นี่คือเรื่องสำคัญที่อยากให้คุณพ่อคุณแม่เข้าใจค่ะ

เด็กบางคนมีความยืดหยุ่นทางความคิดต่ำ

เปลี่ยนวิธีทำกิจกรรมได้ยาก

ยึดติดกับขั้นตอนเดิม

หรือไม่ยอมรับเมื่อผู้ใหญ่พยายามเปลี่ยนสิ่งที่เคยทำ

ลองคิดตามเล่นๆ นะคะ

-ครั้งแรกเราปล่อยให้เด็กทำแบบหนึ่ง

-ครั้งที่สองก็ทำเหมือนเดิม

-ครั้งที่สามก็ยังทำเหมือนเดิม

จนเด็กเริ่มคุ้นเคยกับวิธีนั้น

วันหนึ่งผู้ใหญ่มาบอกว่า

📌“ไม่ใช่นะลูก ต้องเปลี่ยนมาทำแบบนี้”

เด็กบางคนอาจเปลี่ยนได้ทันที

แต่เด็กบางคนอาจร้องไห้ ต่อต้าน หงุดหงิด หรือไม่ยอมทำกิจกรรมนั้นอีกเลย!

จากเดิมที่เราต้องการสอนทักษะเพียงเรื่องเดียว

✍🏻กลับกลายเป็นว่าเราต้องเสียเวลาสอนทั้ง

✍🏻การยอมรับการเปลี่ยนแปลง

✍🏻การฟังคำแนะนำ

✍🏻การควบคุมอารมณ์

✍🏻การกลับมาร่วมมือกับผู้ใหญ่

✍🏻และการเรียนรู้วิธีใหม่อีกครั้ง

ทั้งที่บางปัญหาอาจป้องกันได้ตั้งแต่เริ่มต้น!

เราสามารถวางแนวทางการสอนให้เหมาะสมตั้งแต่แรกได้?

🔴 3. อย่าเอาคำว่า “เด็กพยายามแล้ว” มาเป็นข้ออ้างให้ผู้ใหญ่หยุดพัฒนาวิธีสอน!

🚶🏻เด็กพยายามแล้ว...ดีค่ะ!

🚶🏻เด็กยอมร่วมมือแล้ว...ดีมากค่ะ!

แต่คำถามต่อมาคือ

แล้วเด็กได้เรียนรู้อะไรจากความพยายามครั้งนั้น?

✍🏻เด็กเข้าใจสิ่งที่ทำหรือยัง?

✍🏻เด็กทำได้ด้วยตัวเองหรือยัง?

✍🏻เด็กฟังและเข้าใจกติกาหรือไม่?

✍🏻เด็กนำสิ่งที่เรียนรู้ไปใช้ในชีวิตจริงได้หรือเปล่า?

หรือเด็กเพียงแค่ทำตามจนจบกิจกรรม?

อย่าลืมว่า

เป้าหมายของการส่งเสริมพัฒนาการ ไม่ใช่แค่ทำให้เด็กทำกิจกรรมสำเร็จ แต่ต้องช่วยให้เด็กมีทักษะที่ดีขึ้นและนำไปใช้ได้

ถ้ากิจกรรมที่ทำอยู่ยังไม่ตอบโจทย์

หน้าที่ของผู้ใหญ่คือประเมินและปรับวิธีสอน

ไม่ใช่ลดเป้าหมายลงจนเหลือเพียงแค่

“วันนี้เด็กยอมทำก็ดีแล้ว"

🔴 4. เวลาของเด็กมีค่า อย่าใช้ไปกับการแก้ปัญหาที่เราป้องกันได้

ถ้าเราสามารถสอนให้เด็กเข้าใจตั้งแต่ต้น จึงไม่ต้องปล่อยให้เด็กผิดซ้ำ ๆ ก่อน?

ถ้าเรารู้ว่าเด็กมีปัญหาเรื่องความยืดหยุ่น ควรวางแผนสอนให้เหมาะกับลักษณะการเรียนรู้ของเขา?

ถ้าเรารู้ว่ากิจกรรมนี้ยังไม่ช่วยพัฒนาทักษะที่ต้องการ

ก็ไม่ต้องทำซ้ำไปอีกหลายเดือนโดยไม่ประเมินผล?

เวลาที่เราเสียไปกับการแก้สิ่งเดิม อาจเป็นเวลาที่เด็กควรได้เรียนรู้ทักษะขั้นต่อไป !

วันนี้ควรได้ส่งเสริมทักษะด้านการสื่อสาร

แต่ยังต้องกลับมาแก้เรื่องการร่วมมือ

วันนี้ควรได้ส่งเสริมทักษะการเล่นกับเพื่อน

แต่ยังต้องกลับมาแก้เรื่องการยอมรับกติกา

วันนี้ควรได้ส่งเสริมการช่วยเหลือตัวเอง

แต่ยังต้องกลับมาแก้เรื่องการทำตามขั้นตอน

แน่นอนว่าทักษะเหล่านี้พัฒนาควบคู่กันได้ และเด็กแต่ละคนมีลำดับการเรียนรู้ต่างกัน

แต่คำถามสำคัญคือ...

เรากำลังช่วยให้เด็กก้าวหน้า หรือกำลังทำให้เด็กวนอยู่กับปัญหาเดิมโดยไม่จำเป็น?

🔴 5. แล้วถ้าเด็กไม่ยอมให้แก้ล่ะ? ใครจะเป็นคนรับผลที่ตามมา?

นี่คือคำถามที่อยากให้ผู้ใหญ่คิดให้หนักค่ะ!

ตอนที่บอกว่า

📌“ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยแก้”

✍🏻เราเคยคิดต่อหรือไม่ว่า...

✍🏻ถ้าเด็กไม่ยอมเปลี่ยนล่ะ?

✍🏻ถ้าเด็กต่อต้านทุกครั้งที่สอนใหม่ล่ะ?

✍🏻ถ้าเด็กยึดติดกับวิธีเดิมจนไม่ยอมเรียนรู้วิธีอื่นล่ะ?

📝เรามีเวลาอีกเท่าไหร่?

📝เรามีความอดทนมากแค่ไหน?

📝เรามีแผนรองรับอย่างไร?

หรือสุดท้าย...เมื่อแก้ไม่ได้ ผู้ใหญ่ก็จะกลับมาพูดว่า

“ช่างมันเถอะ ปล่อยเขาไปแบบนี้แหละ!”

แล้วใครเป็นคนเสียโอกาส? คือ เด็ก

เพราะเด็กไม่ได้เป็นคนเลือกว่าจะได้รับการสอนอย่างไรตั้งแต่แรก

ผู้ใหญ่ต่างหากที่เป็นคนออกแบบการเรียนรู้ให้เขา!

❤️ เด็กไม่ต้องกทำถูกทุกครั้ง แต่ต้องการให้ผู้ใหญ่รู้ว่ากำลังสอนอะไร!

-เด็กทำผิดได้

-เด็กเรียนรู้ช้าได้

-เด็กลองใหม่ได้เสมอ

แต่ผู้ใหญ่ต้องไม่ปล่อยให้คำว่า “ไม่เป็นไร” กลายเป็นเหตุผลในการหยุดคิด หยุดประเมิน และหยุดปรับปรุงวิธี พัฒนาและแก้ไข

--------------

***สำคัญสุดของการส่งเสริมพัฒนาการ คือ ความต่อเนื่องสม่ำเสมอ ยึดแนวทางที่ใดที่หนึ่งให้เป็นแกนสำหรับตัวเด็กและครอบครัวในการดำเนินการไปในทิศทางเดียวกัน ไม่ควรหลากหลายเกินไป เพราะเด็กจะเกิดการสับสนและผู้ปกครองอาจจะไม่ได้จริงจังกับที่ใดที่หนึ่ง !

"ฝากไว้ให้คิดค่ะ"

---------------

💗 บ้านครูภู่ — ส่งเสริมพัฒนาการเด็กอย่างมีเป้าหมาย

📞 ปรึกษาและวางแผนส่งเสริมพัฒนาการเด็ก

โทร. 093-555-2649

LINE Official: @baankhuphu

#บ้านครูภู่ #ส่งเสริมพัฒนาการเด็ก #เด็กพิเศษ #พัฒนาการล่าช้า #เด็กพูดช้า #ออทิสติก #สมาธิสั้น #สอนลูกอย่างเข้าใจ #พ่อแม่ต้องรู้ #กิจกรรมพัฒนาการเด็ก